Warning: Constant WP_MEMORY_LIMIT already defined, this will be an error in PHP 9 in /home/pasterzd/domains/blog.gackowski.edu.pl/public_html/wp-config.php on line 109
w obłędzie emocji | Szymon Gackowski
złość: straszne jest nasze prawo, straszne jest to co potrafią zrobić ludzie – zwierzętom, sobie nawzajem. przeraża mnie to, strasznie przeraża…
nadzieja: wszytko można wybaczyć. na prawdę. ;]
żal: przestajesz być drużynowym, ale nigdy nie przestaniesz być harcerzem. pamiętaj. mam nadzieję że będziesz przyjeżdżać na rajdy, chociaż niektóre ^^, no bo jak tak bez masaży to ja nie wytrzymam za długo ^^
strach: jesteś silny, dasz sobie radę, masz przyjaciół. i o tym pamiętaj. oni będą twoją podporą, a jeżeli nie to i tak dasz sobie radę bo jesteś silny i masz mnie, a ja potrafie słuchać ^^ (nie ogłuchłam jeszcze i ze wzrokiem też nei jest jeszcze aż tak źle 😉
Problem z wygraną jest taki, że ja czasem zbyt dużo wymagam, zbyt srogą miarą siebie mierzę. Lecz mam cichą nadzieję, że uda się pokonać strach. Robię to po swojemu – małymi krokami, cierpliwie i wytrwale.
I masz rację, kiedyś jak mantrę powtarzałem to, że być człowiekiem to największe przekleństwo. Często nadal tak sądzę, choć nie tak fanatycznie, jak choćby kilka lat temu.
Domi writes:
złość:
straszne jest nasze prawo, straszne jest to co potrafią zrobić ludzie – zwierzętom, sobie nawzajem. przeraża mnie to, strasznie przeraża…
nadzieja:
wszytko można wybaczyć. na prawdę. ;]
żal:
przestajesz być drużynowym, ale nigdy nie przestaniesz być harcerzem. pamiętaj. mam nadzieję że będziesz przyjeżdżać na rajdy, chociaż niektóre ^^, no bo jak tak bez masaży to ja nie wytrzymam za długo ^^
strach:
jesteś silny, dasz sobie radę, masz przyjaciół. i o tym pamiętaj. oni będą twoją podporą, a jeżeli nie to i tak dasz sobie radę bo jesteś silny i masz mnie, a ja potrafie słuchać ^^ (nie ogłuchłam jeszcze i ze wzrokiem też nei jest jeszcze aż tak źle 😉
Problem z wygraną jest taki, że ja czasem zbyt dużo wymagam, zbyt srogą miarą siebie mierzę. Lecz mam cichą nadzieję, że uda się pokonać strach. Robię to po swojemu – małymi krokami, cierpliwie i wytrwale.
I masz rację, kiedyś jak mantrę powtarzałem to, że być człowiekiem to największe przekleństwo. Często nadal tak sądzę, choć nie tak fanatycznie, jak choćby kilka lat temu.